Douglas Adams - Parrots the universe & everything

Thuis staat het boek 'Voor het te laat is' van Douglas Adams en Mark Carwardine in de kast. Ik heb het nog niet gelezen, ik hoop er snel aan te beginnen. De originele boektitel luidt 'Last chance to see' ....
Mark Carwardine is o.a. zoöloog, natuurfotograaf en columnist. Op zijn website MarkCarwardineHome kan je meer over hem en zijn werkzaamheden te weten komen. Douglas Adams is o.a. de auteur van 'The Hitchhiker's guide to the galaxy'. Hij is in 2001 overleden. Carwardine en Adams reisden ruim 20 jaar geleden naar enkele afgelegen plekken op de aardbol. Heeft u weleens gehoord van Nosy Boroha? Dat is een eilandje aan de oostkust van Madagscar. Thuishaven van de aye-aye ...

Het doel van de trips was om verslag te doen van de precaire toestand waarin enkele diersoorten zich toen bevonden. Ze stonden op het punt om uit te sterven. De situatie is niet echt verbeterd, maar dat zal geen verbazing wekken. Op Youtube is een lezing van Adams te bekijken, die over de hachelijke avonturen van hem, Carwardine (en de dieren) gaat. Het is een meeslepend verhaal (gebaseerd op het boek), dat hij met veel anekdotes lardeert. Bij het verhaal over de komodovaraan voert hij bijvoorbeeld een maffe Australische wetenschapper op. Deze man is een specialist op het gebied van gif, maar heeft onderhand een hekel gekregen aan alles wat kruipt, klautert, zwemt en giftig is. En al helemaal aan mensen die vragen komen stellen over juist deze giftige dieren! Zijn ware passie is de watercultuurtechniek. (Hydroponics!)
Het verhaal over de kakapo is al even hilarisch. Dat is een papagaai die niet kan vliegen ...
Adams verhaal over de paringsstrategie van het kakapo mannetje (of non-strategie) is erg geestig.

Uiteraard valt er wel een trieste ondertoon te bespeuren in het hele relaas. Het verdwijnen van zulke prachtige dieren is tragisch. Zo mag de Baiji of Chinese vlagdolfijn inmiddels in het wild als uitgestorven worden beschouwd. Adams vindt het helemaal treurig dat dit uitsterven van diersoorten door menselijk toedoen, uitgerekend nu plaats moet vinden ... in het informatietijdperk! Juist nu we steeds beter snappen hoe de rijkdom aan organismen is ontstaan verdwijnen in rap tempo vele, vele soorten. Adams roemt de computer, het perfecte gereedschap om een proces als evolutie door natuurlijke selectie aanschouwelijk te maken. Deze computers illustreren hoe uit eenvoud complexiteit kan ontstaan zonder daarbij de hulp van een godheid (de grote amanuensis) te hoeven veronderstellen.
Alles in de natuur past zo mooi... het lijkt wel allemaal speciaal voor ons geschapen. Dat geloof is al vroeg bij onze voorouders ontstaan. Water op onze planeet! Komt dat even goed uit... En precies een aangename temperatuur! En als we het eens koud hebben dan slachten en villen we toch een mammoet. Een lekker maal en een jas! En al dat hout in die bossen! Ideaal voor hutten, vuur en speren. Omdat mensen zelf handelen met een bepaalde intentie (Adams: 'I boil an egg in order to eat it'), zoekt men overal een intentie achter. En zo komen we tot de conclusie dat alles voor óns is toebereid ... door god. Luister naar de mooie 'puddle' vergelijking van Adams aan het einde van de lezing. We hebben zó'n controle over onze aardbol middels onze technologie dat we letterlijk en figuurlijk afstand hebben genomen van de natuur ...

Maar deze wereld is niet speciaal voor ons gemaakt en het besef dat wij onderdeel uitmaken ván onze omgeving moet dringend terugkeren. We zijn met de natuur verbonden, ervan afhankelijk. We zijn slechts een loot aan de warrige levensboom. (struik) En juist op dat moment brengt onze soort, die in het bezit is van deze informatie, het voortbestaan van de planeet in gevaar. Luister s.v.p. naar Adams die het grandioos vertelt en met zeer veel humor: